گزارش مراسم کنفرانس بین المللی اتریش

برگزار کننده: انجمن فرهنگی اتریش ( Austrian Cultural Forum Tehran) + فصلنامه بین المللی 2A

مکان : موزه هنرهای معاصر تهران- ۷ مهر ماه ۱۳۹۴

 

این کنفرانس با حضور سه تن از سخنرانان اتریشی و با هدایت ایشان توسط گلمر خطیبی (معمار) در روز هفتم مهر ماه ۱۳۹۴ توسط انجمن فرهنگی اتریش و فصلنامه بین المللی 2A برگزار گردید.

شرکت پادایران به مدیریت دکتر حسن احمدیان حامی این کنفرانس بوده و موزه هنرهای معاصر تهران نیز حامی فرهنگی بوده است.

طبق برنامه ریزی انجام شده، ایده برگزاری سری سخنرانی های "اتریش معاصر" پروژه ای است که از طرف انجمن فرهنگی اتریش در تهران با هدف معرفی تفکرات معاصر اتریشی در هنر و پژوهشهای فرهنگی در سال ۲۰۱۴در اثر گفتگوهای گابریله یؤین و گلمر مینا خطیبی بوجود آمد.
هرسال سه سخنران در موضوع هنر و معماری به تهران دعوت میشوند و کنفرانس، ورکشاپ و نمایش فیلم برگزار می گردد.


سخنرانان

کنستانسه روم
شخصیت های ایکس/ تمرینات
پروژه بلندمدت شخصیت های ایکس که در سال ۲۰۰۱ شروع شد، شامل فیلم، اینستالیشن فیلم و پروژه های مبتنی بر وب است ودر سال ۲۰۱۳با فیلم "تمرین سرد" (با همکاری کریستنه لانگ) خاتمه یافت. موضوع این سری تولیدات درهم بافته شد، شخصیتهای بارز زنانه سینمای مدرن است، که حویت خود رادر چهارچوب فیلمنامه های جدید و معاصر دائماً از نو امتحان میکنند. بعد معرفی کوتاه پروژه شخصیت های ایکس، فیلم "تمرین سرد" نمایش داده شد و در خاتمه هردو کارگردان، کنستانسه روم و برای پرسش و پاسخ حضور داشت .


فضایی روایی

فیلم نمایش داده شده:
امسال کنستانسه روم و گلمر مینا خطیبی روی طراحی نمایشگاه انفرادی ایشان کار می کردند که اواخر سپتامبر در موزه شهر سنکت پلتن اتریش افتتاح شد و خطیبی پس از بررسی از او دعوت کرد که تهران فیلم خود را ارائه نماید.
بنظر می رسد، که روایتهای کنستانسه روم و فیلمهای کارگردانان برجسته ایرانی با هم ارتباط دارند. شاید به دلیل رجوع آنها به سینمای مدرن فرانسه و ایتالیا است، شاید پیچیدگی سناریو است، یا شاید فضای آنهاست.
بعلاوه معماری و مکان نقش بزرگی در فیلمهای کنستانسه روم دارند.
در یکی از فیلم ها نماهای ثابتی هنرپیشه اصلی را نشان میدهند در مقابل عکسهایی قرار گرفته اند که از دید هنرپیشه گرفته شده اند و بعدی جدید ایجاد می کنند.
جدیدترین فیلم کنستانسه روم با همکاری امیلین اوادا، مکان فیلم اهمیت خاصی در سناریو دارد. یک استودیوی فیلمسازی نزدیک پاریس که در آتش سوزی از بین میرود و بعدا یک مجموعه مسکونی مدرن بنام بجایش ساخته میشود.
این فیلم نقش سینما را در تولید خاطره و یادآوری بررسی میکند.
بقول یوهانی پالاسما: ادبیات و سینما بدون توانایی انسان در وارد شدن به مکانی در خاطره یا تخیل فاقد جذابیت است. فضا و مکانی را که یک کار هنری در ما بیدار میکند در زمانی که آن را تجربه میکنیم واقعی است.


مارتین یوست
دلوگان میسل و شرکا

شرکت معماری دلوگان میسل و شرکا احتمالا در حال حاضر یکی از مهمترین دفاتر معماری اتریش است و الکه دلوگان امسال مسئول غرفه اتریش در بینال معماری ونیز خواهد بود.
دلوگان میسل وشرکا در سطح بین المللی کار می کنند و آثارشان از طراحی دستگیره در تا معماری داخلی مراکز تجاری، ساختمانهای مسکونی، مجمع های دانشگاهی تا ساختمانهای تک و مجموعه های فرهنگی هستند. مثل موزه پورشه در اشتوتگارت و سالن کنست در ارل اتریش و موزه فیلم در آمستردام که همگی با حداکثر توجه دقت و ظرافت طراحی و اجرا شده اند .


"معماری چیزی بجز فیزیولوژی کاربردی نیست "
محور اصلی سخنرانی مارتین یوست روی تجربه ی فضاست، که در روند معماری دلوگان میسل و شرکا نقش مهمی را بازی میکند. در اینجا صحبت از مجموعه کلیه ی اثرات روانی- جسمی، زیباشناسی واجتماعی میباشد که در فضا ایجاد میشود و یا در ان اثر میکند. تاثیر متقابل ساختمانها و محیط آنها، خصوصیات مکان و بازی حرکت و سکون عناصر اصلی روند طراحی دلوگان میسل و شرکا می باشند.

الیزابت فن سامسونوو

 الیزابت فن سامسونو هنرمند، فیلسوف و استاد مردم شناسی فلسفی وتاریخی هنر  در اکادمی هنرهای زیبای وین و پرفسور وابسته در باهاوس وایمار ودانشگاه فنی ماریبور است و روی مسایل هوییت زنانه کار میکند .
سامسونو پرستش های هستی شناسانه خود را در رابطه با مقوله زایش در ذهنیت متافیزکی و بازنگری انعکاس آن در رسانه ها با پس زمینه روانشناسانه و توتمیسم را تحلیل و توجیح میکند
.


شکل پذیری واقعیت
بنظر میاید که شکل پذیری یکی از کیفیت های مشخصه واقعیت باشد، که خودرا از مجازیت و هستی شناسی سطحی شبیه سازی تفاوت میدهد و باز نمود را مشخص میکند. یک برداشت معاصر که سعی در آزاد کردن توانایی فرا انسانی، گفت و شنودی وتحریکی شکل پذیری میکند، بجا میباشد که با بازنگری معماری آغاز شود. معماری مدعی محدوده مابین است ، گذرگاهی به معنای "شیء انتقالی" است، زیرا که به "دنیا وارد شدن" بدن را مدوله و تفسیر میکند. معماری ماشین مطلق حس کردن است، که لذت اصلی تجسم را ابراز میکند. او، معماری معاصر را نیازمند روح می داند.